Stoisz nad doniczką, w ręce konewka, i zastanawiasz się: „Masz wszystko, czego potrzebujesz, czy właśnie powoli cię dręczę na śmierć?”

Mieszkanie jest już ciche, telefon jeszcze świeci. Głowa pełna resztek dnia, odrobina wyrzutów, odrobina „jutro dam radę lepiej”. I właśnie

Na kuchence syczy garnek, w piekarniku delikatnie chrupie bułka tarta, a przez otwarte okno mieszkania gdzieś na Manhattanie unosi się

Aromat bekonu i syropu klonowego unosi się nad patelniami, kawiarnia dopiero powoli budzi się do życia. Przy oknie siedzi młoda

Wyszedłem wcześnie rano do ogrodu, a trawa jeszcze chłodziła mi stopy. Powietrze było ciche, tylko gdzieś w sąsiedniej beczce bulgotał

Wieczór w bloku zawsze wygląda podobnie. Trzaskają drzwi, winda skrzypi, ktoś za ścianą ogląda telewizję o dwa poziomy głośniej, niż

Małe mieszkanie ma swój urok, dopóki nie zacznie rosnąć w nim niewidzialna góra rzeczy. Ten kłębek kabli przy telewizorze, półka