Autor: Tomasz Wisniewski

Poniedziałkowy poranek, szare niebo nad miastem i irytujący dźwięk budzika. Petra przykleja na lodówkę kolejną żółtą notatkę: „Schudnąć 10 kilo. […]

Wszędzie panuje cisza, tylko odkurzacz od czasu do czasu głucho uderza o listwę przypodłogową. Przez dwie godziny przekładałeś stosy ubrań,

Poranek, siódma z okładem. Woda na kawę już bulgocze, w dłoni kubek, w głowie lista zadań na cały dzień. Tyle

Wieczorem siedzisz na kanapie, ekran telefonu świeci ci prosto w twarz, a w głowie pustka. Ciało jak z ołowiu, powieki

Jest wieczór, laptop świeci, na stole zimna kawa, a na ekranie lista zadań. Wiesz dokładnie, co powinieneś zrobić: dokończyć prezentację,

Budzik dzwoni już po raz drugi, wyświetlacz rani oczy, a pierwsza myśl to nie „dzień dobry”, tylko „jeszcze pięć minut”.

Na blacie stoi kubek po wczorajszej kawie, obok otwarta poczta, na krześle rzucona koszulka „do noszenia w domu”, a na

Budzik dzwoni, przesuwasz go o dziewięć minut. Raz. Drugi. W międzyczasie w głowie już leci: „Dziś muszę być w formie,

W tramwaju panuje cisza, ale w głowie szumi bez końca. Powiadomienia na telefonie pikają co chwilę, w skrzynce mailowej dwadzieścia